Vragen & Antwoorden
Wat zijn de huidige problemen in de diagnostiek van vroege orgaan-beperkte prostaatkanker?
Prostaatkanker (PCa) is de meest voorkomende kanker bij mannen. In de meeste gevallen veroorzaakt PCa geen symptomen. Slechts een minderheid van de kankers zal snel progressief worden en zich verspreiden en dus potentieel levensbedreigend zijn. Deze tumoren dienen opgespoord te worden alvorens ze zich hebben verspreid vanuit de prostaat. Het stellen van de diagnose is gebaseerd op het uitvoeren van een digitaal rectaal onderzoek (DRE) en het meten van het prostaat-specifiek antigeen (PSA). Als één van deze testen abnormaal is, is het uitvoeren van een prostaatbiopsie noodzakelijk om de diagnose van PCa te kunnen stellen.
Helaas moeten artsen een prostaatbiopsie aanbevelen bij te veel mannen met een abnormale DRE en/of verhoogde PSA waarde om alle snel groeiende kankers op te sporen. Het biopteren van al deze mannen leidt tot twee ongewenste gevolgen. Ten eerste, een prostaatbiospie kan pijn, bloedingen en infecties veroorzaken. Ten tweede, en belangrijker, het uitvoeren van prostaatbiospieën kan “indolente”/niet levensbedreigende kankers onthullen. Deze patiënten zouden mogelijk een radicale prostatectomie kunnen ondergaan, zelfs als hun kanker niet levensbedreigend is of symptomen veroorzaakt. Verder worden ze blootgesteld aan de complicaties van een prostatectomie (onder andere incontinentie en impotentie). Deze zogenaamde over-behandeling is vandaag de dag één van de grootste uitdagingen voor urologen.
Hopelijk zal het testen van Prostaatkanker gen 3 (PCA3) een oplossing bieden voor dit probleem


